Kompozytorka muzyki współczesnej, teatralnej, filmowej i przestrzennej, sound designerka, badaczka i dokumentalistka dźwięku.
Polska kompozytorka muzyki współczesnej, autorka utworów kameralnych, wokalnych, elektroakustycznych, teatralnych i multimedialnych. Absolwentka kompozycji Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie kształciła się w klasie prof. Krzysztofa Olczaka. Studiowała także w Hogeschool voor Wetenschap & Kunst Lemmensinstituut w Leuven oraz, jako stypendystka Rządu Belgijskiego, w Królewskim Konserwatorium w Antwerpii. Ukończyła również Podyplomowe Studia Muzyki Filmowej, Komputerowej i Twórczości Audiowizualnej w Akademii Muzycznej w Łodzi.
W centrum jej twórczości znajduje się uważne słuchanie świata: natury, głosów, pamięci miejsc, śladów historii i dźwięków codzienności. Kompozytorka, związana pochodzeniem z Kurpiami, nie traktuje muzyki ludowej jako stylizacji ani zbioru cytatów. Interesuje ją przede wszystkim jej pierwotna energia, funkcja wspólnotowa, rytualność, cielesność śpiewu oraz sposób, w jaki tradycyjne praktyki muzyczne przekazują doświadczenie życia. W jej utworach idiom współczesny spotyka się z tradycyjnymi technikami wykonawczymi, głosem białym, wielogłosowością oraz żywą obecnością wykonawców wywodzących się ze środowiska muzyki tradycyjnej.
Drugim ważnym nurtem twórczości kompozytorki jest muzyka przestrzenna, w której miejsce wykonania nie stanowi jedynie tła dla koncertu, lecz współtworzy samą kompozycję. Stulgińska wsłuchuje się w akustykę, historię, architekturę i symbolikę konkretnego wnętrza, a następnie projektuje rozmieszczenie wykonawców, ruch dźwięku i relację odbiorcy z przestrzenią.
Jej dorobek obejmuje utwory na różnorodne składy instrumentalne i wokalne, kompozycje z elektroniką, realizacje audiowizualne oraz muzykę tworzoną w dialogu z teatrem i sztukami wizualnymi. Stulgińska chętnie współpracuje z reżyserami, fotografami, designerami, wizualistami i choreografami. W realizowanych projektach interesuje ją nie tylko sama struktura dźwiękowa, lecz również relacja muzyki z ciałem, ruchem, pamięcią miejsca i doświadczeniem odbiorcy.
Jest autorką muzyki do spektaklu „Sonata jesienna” według scenariusza Ingmara Bergmana, zrealizowanego w Teatrze Narodowym w Warszawie oraz „Fedra” Jean Racina w teatrze Wybrzerze. Jej praca przy tych inscenizacjach potwierdza zainteresowanie kompozytorki tworzeniem muzyki funkcjonującej w bezpośrednim związku z dramaturgią, sceną i aktorskim działaniem. W utworach często wykorzystuje zabiegi teatralne a dźwięk wynika z określonego ładunku treści głęboko ludzkich.
Kompozytorka ma na swoim koncie wiele nagród. W 2022 roku otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W IV Międzynarodowym Konkursie „Muzyczne Orły” uzyskała dwie nagrody : dyplom srebrny w kategorii kompozycja za utwór „Lechem we-afar „na głosy wokalne i organy oraz dyplom brązowy w kategorii prawykonanie za „Respira” na głosy wokalne, wykonane przez Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia pod dyrekcją Anny Szostak w NOSPR.
Jest laureatką licznych konkursów kompozytorskich w Polsce i za granicą, w tym Composer Alive w Chicago, CCO Composers Showcase w Ithaca, Musiconversations w Teksasie, Late Night at National Sawdust: A Live Radio Broadcast in New York w Nowym Jorku, 46. Konkursu Kompozytorskiego im. Tadeusza Bairda oraz konkursu na utwór multimedialny dla belgijskiego festiwalu music@venture. Była stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz uczestniczką czteroletniego programu promocji młodych kompozytorów Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego.
Utwory Agnieszki Stulgińskiej były wykonywane na koncertach w Polsce i za granicą. Kompozytorka współpracowała m.in. z Palomar Ensemble, NeoQuartet, Prometheus Ensemble, Lux:NM, Kwadrofonikiem, Kwartludium, Lutosławski Piano Duo, I Solisti del Vento, Warsaw Contemporary Ensemble, Cayuga Chamber Orchestra, Hashtag Ensemble, Radical Polish Ansambl, Cameratą Silesią, Match Match Ensemble, Ensemble Wood & Bronze oraz Filharmonią Gorzowską. Jej działalność artystyczna łączy doświadczenie muzyki autonomicznej z otwartością na dialog z teatrem, sztukami wizualnymi i technologią.
Jej muzyka łączy precyzję współczesnego warsztatu kompozytorskiego z otwartością na głos, pamięć kulturową i realne doświadczenie słuchania. W twórczości Stulgińskiej tradycja ludowa, historia konkretnych miejsc oraz przestrzeń akustyczna stają się równoprawnymi partnerami partytury — nie ilustracją, lecz żywym materiałem artystycznego dialogu.Polska kompozytorka muzyki współczesnej, autorka utworów kameralnych, wokalnych, elektroakustycznych, teatralnych i multimedialnych. Absolwentka kompozycji Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie kształciła się w klasie prof. Krzysztofa Olczaka. Studiowała także w Hogeschool voor Wetenschap & Kunst Lemmensinstituut w Leuven oraz, jako stypendystka Rządu Belgijskiego, w Królewskim Konserwatorium w Antwerpii. Ukończyła również Podyplomowe Studia Muzyki Filmowej, Komputerowej i Twórczości Audiowizualnej w Akademii Muzycznej w Łodzi.
W centrum jej twórczości znajduje się uważne słuchanie świata: natury, głosów, pamięci miejsc, śladów historii i dźwięków codzienności. Kompozytorka, związana pochodzeniem z Kurpiami, nie traktuje muzyki ludowej jako stylizacji ani zbioru cytatów. Interesuje ją przede wszystkim jej pierwotna energia, funkcja wspólnotowa, rytualność, cielesność śpiewu oraz sposób, w jaki tradycyjne praktyki muzyczne przekazują doświadczenie życia. W jej utworach idiom współczesny spotyka się z tradycyjnymi technikami wykonawczymi, głosem białym, wielogłosowością oraz żywą obecnością wykonawców wywodzących się ze środowiska muzyki tradycyjnej.
Drugim ważnym nurtem twórczości kompozytorki jest muzyka przestrzenna, w której miejsce wykonania nie stanowi jedynie tła dla koncertu, lecz współtworzy samą kompozycję. Stulgińska wsłuchuje się w akustykę, historię, architekturę i symbolikę konkretnego wnętrza, a następnie projektuje rozmieszczenie wykonawców, ruch dźwięku i relację odbiorcy z przestrzenią.
Jej dorobek obejmuje utwory na różnorodne składy instrumentalne i wokalne, kompozycje z elektroniką, realizacje audiowizualne oraz muzykę tworzoną w dialogu z teatrem i sztukami wizualnymi. Stulgińska chętnie współpracuje z reżyserami, fotografami, designerami, wizualistami i choreografami. W realizowanych projektach interesuje ją nie tylko sama struktura dźwiękowa, lecz również relacja muzyki z ciałem, ruchem, pamięcią miejsca i doświadczeniem odbiorcy.
Jest autorką muzyki do spektaklu „Sonata jesienna” według scenariusza Ingmara Bergmana, zrealizowanego w Teatrze Narodowym w Warszawie oraz „Fedra” Jean Racina w teatrze Wybrzerze. Jej praca przy tych inscenizacjach potwierdza zainteresowanie kompozytorki tworzeniem muzyki funkcjonującej w bezpośrednim związku z dramaturgią, sceną i aktorskim działaniem. W utworach często wykorzystuje zabiegi teatralne a dźwięk wynika z określonego ładunku treści głęboko ludzkich.
Kompozytorka ma na swoim koncie wiele nagród. W 2022 roku otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W IV Międzynarodowym Konkursie „Muzyczne Orły” uzyskała dwie nagrody : dyplom srebrny w kategorii kompozycja za utwór „Lechem we-afar „na głosy wokalne i organy oraz dyplom brązowy w kategorii prawykonanie za „Respira” na głosy wokalne, wykonane przez Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia pod dyrekcją Anny Szostak w NOSPR.
Jest laureatką licznych konkursów kompozytorskich w Polsce i za granicą, w tym Composer Alive w Chicago, CCO Composers Showcase w Ithaca, Musiconversations w Teksasie, Late Night at National Sawdust: A Live Radio Broadcast in New York w Nowym Jorku, 46. Konkursu Kompozytorskiego im. Tadeusza Bairda oraz konkursu na utwór multimedialny dla belgijskiego festiwalu music@venture. Była stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz uczestniczką czteroletniego programu promocji młodych kompozytorów Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego.
Utwory Agnieszki Stulgińskiej były wykonywane na koncertach w Polsce i za granicą. Kompozytorka współpracowała m.in. z Palomar Ensemble, NeoQuartet, Prometheus Ensemble, Lux:NM, Kwadrofonikiem, Kwartludium, Lutosławski Piano Duo, I Solisti del Vento, Warsaw Contemporary Ensemble, Cayuga Chamber Orchestra, Hashtag Ensemble, Radical Polish Ansambl, Cameratą Silesią, Match Match Ensemble, Ensemble Wood & Bronze oraz Filharmonią Gorzowską. Jej działalność artystyczna łączy doświadczenie muzyki autonomicznej z otwartością na dialog z teatrem, sztukami wizualnymi i technologią.
Jej muzyka łączy precyzję współczesnego warsztatu kompozytorskiego z otwartością na głos, pamięć kulturową i realne doświadczenie słuchania. W twórczości Stulgińskiej tradycja ludowa, historia konkretnych miejsc oraz przestrzeń akustyczna stają się równoprawnymi partnerami partytury — nie ilustracją, lecz żywym materiałem artystycznego dialogu.
W centrum jej twórczości znajduje się uważne słuchanie świata: natury, głosów, pamięci miejsc, śladów historii i dźwięków codzienności. Kompozytorka, związana pochodzeniem z Kurpiami, nie traktuje muzyki ludowej jako stylizacji ani zbioru cytatów. Interesuje ją przede wszystkim jej pierwotna energia, funkcja wspólnotowa, rytualność, cielesność śpiewu oraz sposób, w jaki tradycyjne praktyki muzyczne przekazują doświadczenie życia. W jej utworach idiom współczesny spotyka się z tradycyjnymi technikami wykonawczymi, głosem białym, wielogłosowością oraz żywą obecnością wykonawców wywodzących się ze środowiska muzyki tradycyjnej.
Drugim ważnym nurtem twórczości kompozytorki jest muzyka przestrzenna, w której miejsce wykonania nie stanowi jedynie tła dla koncertu, lecz współtworzy samą kompozycję. Stulgińska wsłuchuje się w akustykę, historię, architekturę i symbolikę konkretnego wnętrza, a następnie projektuje rozmieszczenie wykonawców, ruch dźwięku i relację odbiorcy z przestrzenią.
Jej dorobek obejmuje utwory na różnorodne składy instrumentalne i wokalne, kompozycje z elektroniką, realizacje audiowizualne oraz muzykę tworzoną w dialogu z teatrem i sztukami wizualnymi. Stulgińska chętnie współpracuje z reżyserami, fotografami, designerami, wizualistami i choreografami. W realizowanych projektach interesuje ją nie tylko sama struktura dźwiękowa, lecz również relacja muzyki z ciałem, ruchem, pamięcią miejsca i doświadczeniem odbiorcy.
Jest autorką muzyki do spektaklu „Sonata jesienna” według scenariusza Ingmara Bergmana, zrealizowanego w Teatrze Narodowym w Warszawie oraz „Fedra” Jean Racina w teatrze Wybrzerze. Jej praca przy tych inscenizacjach potwierdza zainteresowanie kompozytorki tworzeniem muzyki funkcjonującej w bezpośrednim związku z dramaturgią, sceną i aktorskim działaniem. W utworach często wykorzystuje zabiegi teatralne a dźwięk wynika z określonego ładunku treści głęboko ludzkich.
Kompozytorka ma na swoim koncie wiele nagród. W 2022 roku otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W IV Międzynarodowym Konkursie „Muzyczne Orły” uzyskała dwie nagrody : dyplom srebrny w kategorii kompozycja za utwór „Lechem we-afar „na głosy wokalne i organy oraz dyplom brązowy w kategorii prawykonanie za „Respira” na głosy wokalne, wykonane przez Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia pod dyrekcją Anny Szostak w NOSPR.
Jest laureatką licznych konkursów kompozytorskich w Polsce i za granicą, w tym Composer Alive w Chicago, CCO Composers Showcase w Ithaca, Musiconversations w Teksasie, Late Night at National Sawdust: A Live Radio Broadcast in New York w Nowym Jorku, 46. Konkursu Kompozytorskiego im. Tadeusza Bairda oraz konkursu na utwór multimedialny dla belgijskiego festiwalu music@venture. Była stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz uczestniczką czteroletniego programu promocji młodych kompozytorów Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego.
Utwory Agnieszki Stulgińskiej były wykonywane na koncertach w Polsce i za granicą. Kompozytorka współpracowała m.in. z Palomar Ensemble, NeoQuartet, Prometheus Ensemble, Lux:NM, Kwadrofonikiem, Kwartludium, Lutosławski Piano Duo, I Solisti del Vento, Warsaw Contemporary Ensemble, Cayuga Chamber Orchestra, Hashtag Ensemble, Radical Polish Ansambl, Cameratą Silesią, Match Match Ensemble, Ensemble Wood & Bronze oraz Filharmonią Gorzowską. Jej działalność artystyczna łączy doświadczenie muzyki autonomicznej z otwartością na dialog z teatrem, sztukami wizualnymi i technologią.
Jej muzyka łączy precyzję współczesnego warsztatu kompozytorskiego z otwartością na głos, pamięć kulturową i realne doświadczenie słuchania. W twórczości Stulgińskiej tradycja ludowa, historia konkretnych miejsc oraz przestrzeń akustyczna stają się równoprawnymi partnerami partytury — nie ilustracją, lecz żywym materiałem artystycznego dialogu.Polska kompozytorka muzyki współczesnej, autorka utworów kameralnych, wokalnych, elektroakustycznych, teatralnych i multimedialnych. Absolwentka kompozycji Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie kształciła się w klasie prof. Krzysztofa Olczaka. Studiowała także w Hogeschool voor Wetenschap & Kunst Lemmensinstituut w Leuven oraz, jako stypendystka Rządu Belgijskiego, w Królewskim Konserwatorium w Antwerpii. Ukończyła również Podyplomowe Studia Muzyki Filmowej, Komputerowej i Twórczości Audiowizualnej w Akademii Muzycznej w Łodzi.
W centrum jej twórczości znajduje się uważne słuchanie świata: natury, głosów, pamięci miejsc, śladów historii i dźwięków codzienności. Kompozytorka, związana pochodzeniem z Kurpiami, nie traktuje muzyki ludowej jako stylizacji ani zbioru cytatów. Interesuje ją przede wszystkim jej pierwotna energia, funkcja wspólnotowa, rytualność, cielesność śpiewu oraz sposób, w jaki tradycyjne praktyki muzyczne przekazują doświadczenie życia. W jej utworach idiom współczesny spotyka się z tradycyjnymi technikami wykonawczymi, głosem białym, wielogłosowością oraz żywą obecnością wykonawców wywodzących się ze środowiska muzyki tradycyjnej.
Drugim ważnym nurtem twórczości kompozytorki jest muzyka przestrzenna, w której miejsce wykonania nie stanowi jedynie tła dla koncertu, lecz współtworzy samą kompozycję. Stulgińska wsłuchuje się w akustykę, historię, architekturę i symbolikę konkretnego wnętrza, a następnie projektuje rozmieszczenie wykonawców, ruch dźwięku i relację odbiorcy z przestrzenią.
Jej dorobek obejmuje utwory na różnorodne składy instrumentalne i wokalne, kompozycje z elektroniką, realizacje audiowizualne oraz muzykę tworzoną w dialogu z teatrem i sztukami wizualnymi. Stulgińska chętnie współpracuje z reżyserami, fotografami, designerami, wizualistami i choreografami. W realizowanych projektach interesuje ją nie tylko sama struktura dźwiękowa, lecz również relacja muzyki z ciałem, ruchem, pamięcią miejsca i doświadczeniem odbiorcy.
Jest autorką muzyki do spektaklu „Sonata jesienna” według scenariusza Ingmara Bergmana, zrealizowanego w Teatrze Narodowym w Warszawie oraz „Fedra” Jean Racina w teatrze Wybrzerze. Jej praca przy tych inscenizacjach potwierdza zainteresowanie kompozytorki tworzeniem muzyki funkcjonującej w bezpośrednim związku z dramaturgią, sceną i aktorskim działaniem. W utworach często wykorzystuje zabiegi teatralne a dźwięk wynika z określonego ładunku treści głęboko ludzkich.
Kompozytorka ma na swoim koncie wiele nagród. W 2022 roku otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W IV Międzynarodowym Konkursie „Muzyczne Orły” uzyskała dwie nagrody : dyplom srebrny w kategorii kompozycja za utwór „Lechem we-afar „na głosy wokalne i organy oraz dyplom brązowy w kategorii prawykonanie za „Respira” na głosy wokalne, wykonane przez Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia pod dyrekcją Anny Szostak w NOSPR.
Jest laureatką licznych konkursów kompozytorskich w Polsce i za granicą, w tym Composer Alive w Chicago, CCO Composers Showcase w Ithaca, Musiconversations w Teksasie, Late Night at National Sawdust: A Live Radio Broadcast in New York w Nowym Jorku, 46. Konkursu Kompozytorskiego im. Tadeusza Bairda oraz konkursu na utwór multimedialny dla belgijskiego festiwalu music@venture. Była stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz uczestniczką czteroletniego programu promocji młodych kompozytorów Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego.
Utwory Agnieszki Stulgińskiej były wykonywane na koncertach w Polsce i za granicą. Kompozytorka współpracowała m.in. z Palomar Ensemble, NeoQuartet, Prometheus Ensemble, Lux:NM, Kwadrofonikiem, Kwartludium, Lutosławski Piano Duo, I Solisti del Vento, Warsaw Contemporary Ensemble, Cayuga Chamber Orchestra, Hashtag Ensemble, Radical Polish Ansambl, Cameratą Silesią, Match Match Ensemble, Ensemble Wood & Bronze oraz Filharmonią Gorzowską. Jej działalność artystyczna łączy doświadczenie muzyki autonomicznej z otwartością na dialog z teatrem, sztukami wizualnymi i technologią.
Jej muzyka łączy precyzję współczesnego warsztatu kompozytorskiego z otwartością na głos, pamięć kulturową i realne doświadczenie słuchania. W twórczości Stulgińskiej tradycja ludowa, historia konkretnych miejsc oraz przestrzeń akustyczna stają się równoprawnymi partnerami partytury — nie ilustracją, lecz żywym materiałem artystycznego dialogu.